Twee jaar hebben we geprobeerd naast onze drukke bestanen als journalist en fotograaf een bed & breakfast te runnen. Dat lukte heel aardig, tussen de bedrijven door en toch met aandacht voor onze gasten. Maar waarschijnlijk alleen doordat we niet al te veel aanloop hadden – we maakten ook niet al te veel reclame. Omdat we graag alles voor de volle honderd procent doen en niet tussen de bedrijven door hebben we besloten te stoppen met bed & breakfast Bric & Brac.

Onze vrienden en bekenden zijn natuurlijk wel welkom, de kamers zijn er voorlopig nog. Betalende gasten, die verwijzen we graag naar de collega’s van De Perelaar, verderop aan de Kerkeweg in Langelille, of naar een van de slaapgelegenheden aan het Voetpad in Munnekeburen of aan het kanaal in Echtenerbrug. Tenzij ze behoefte hebben aan een tekstschrijver/eindredacteur of een fotograaf, want dan kunnen ze natuurlijk bellen (0561-850771) of mailen (info@beeld-blad.info).

Hartelijk dank voor uw interesse en wie weet tot ooit, ergens.

Oldeberkoop is een mooi dorp in de Stellingwerven. In de maand augustus is het er extra mooi, want dan exposeren tientallen kunstenaars er hun beste werk. En dit jaar is het zelfs bijzonder extra mooi, want omdat Open Stal veertig jaar bestaat, zijn er tekeningen, schilderijen, beelden, installaties en wat al niet meer te zien van veel kunstenaars die al eerder in de kunstroute waren opgenomen. The best off, zou je kunnen zeggen.

Renxe9 en ik waren bij de opening. Min of meer toevallig, want op doorreis van de geweldige rommelmarkt in Makkinga (nog een paar maanden iedere laatste zaterdag van de maand!) naar huis. We hoorden de commissaris van de koningin spreken, het spreekwoordelijke startschot klinken en we konden op pad. We verraden niet te veel, maar we zeggen wel vast dat de route dit jaar inderdaad bijzonder mooi is en dat er zeker een paar verrassende kunstwerken te zien zijn. Wij waren op slag fan van de beelden van Gerhard Lentink en Martien Hendriks, de verzamelingen van Betty van der Kamp, de oer-Hollandse Japanse prenten van Siemen Dijkstra, de zeer tot de verbeelding sprekende installatie van Chiel Kuijl en zo nog wat moois, bijzonders, indrukwekkendst.

Van 30 juli tot en met 28 augustus 2011 is Open Stal iedere dag geopend van 13.00 tot 18.00 uur. Een kaartje kost 3 euro, een catalogus 5 euro. Kinderen tot en met 14 jaar hebben gratis toegang en op maandag mag iedereen voor niets de route wandelen of fietsen en de kunst bekijken. 

Foto's: copyright Renxe9 den Engelsman (links de commissaris van de koningin van Friesland, John Jorritsma, tijdens de opening en rechts De Madonna der dagen van Gerhard Lentink)

De Camargue is een moerasgebied in de Zuid-Franse Rhxf4nedelta. Het stikt er van de interessante beesten en de meeste lopen er gewoon los rond. Nu zijn wij in onze omgeving ook gezegend met wat moerassige plekken, want het is hier heel waterrijk en venig. Dus het is niet vreemd dat ook hier in de buurt geregeld wat zeldzame soorten neerstrijken. Niet voor niets staan hier vlakbij geregeld mannen in stoere autox92s met kanonnen van lenzen op hun camerax92s, die proberen ze vast te leggen op de gevoelige plaat.
Dit plaatje maakte Renxe9 enkele dagen geleden bij ons letterlijk om de hoek, net het dorp uit. Bordje x91Einde Langelillex92 en ho hu stop. Er stonden maar liefst twaalf lepelaars. Ze staan niet allemaal op de foto, dan waren ze ieniemienie geworden op de foto. En ook de zilverreigers, die daar dagelijks in de plassen vissen, zijn buiten beeld gebleven. Maar dit, zo dachten we, is voor Nederlandse begrippen toch wel bijzonder genoeg.
Ook de trekkende ooievaars zijn trouwens weer terug bij hun overwinterende soortgenoten. Overal rondom ons zitten ze op hun nesten en zoeken ze de weilanden af naar iets eetbaars. Er was een tijd dat ik gierde van de pret als we op visite waren bij familie in de Betuwe en wat van die zwart-witte roodsnavels in een weiland zagen zitten. Die zag ik normaal alleen op plaatjes. Maar hier, hier zijn we verwend met ze. En toch maakt mx92n meisjeshart nog altijd een sprongetje als er zox92n babybrenger over zeilt.
Het enige wat we nu nog missen qua ranke grote vogels op hoge poten, is de roze variant. Heel benieuwd wanneer ook de flamingox92s de x91Tsjongerdeltax92 ontdekken en van de Camargue naar Weststellingwerf komen vliegen.

Foto: Renxe9 den Engelsman (copyright)

Makkinga is een dorpje in het oosten van de Stellingwerven. Je kent het wel? Dat komt dan vast door de landelijk bekende vlooienmarkt in de open lucht, die daar van voorjaar tot en met herfst iedere laatste zaterdag van de maand wordt gehouden. Die begint in het dorp en loopt op mooie dagen, zeker in de zomer, helemaal de weilanden in. Soms zijn er wel meer dan 250 stands. Handelaren en particulieren staan gebroederlijk naast elkaar en verkopen naast brocante de gekste dingen. Kopers sjouwen er van vroege ochtend tot vroege middag hele tassen vol 'rommel' vandaan.
Parkeren kun je voor een euro bij de gerestaureerde korenmolen De Weijert, die op zichzelf ook zeer de moeite waard is. Er wordt nog/weer meel gemalen en van dat meel bakt de warme bakker heerlijke dingen. Vooral de roggeknar is een aanrader. 

Makkinga, maart tot en met oktober, iedere laatste zaterdag van de maand.

Lees hier meer over de rommelmarkt.

In onze omgeving stikt het van de kunstzinnige types. Er zijn mensen die denken dat vooral de stad inspiratie biedt, maar het moet wel zo zijn dat de rust die het boerenlandschap met zich meebrengt en waarschijnlijk de schoonheid ervan dat ook doen. Ons 'kunstbloed' kroop in ieder geval waar het niet gaan kan, sinds wij zijn verhuisd naar Langelille. Op enkele mooie dagen van het vorige jaar fotografeerden we wat bijzondere beelden van ons mooie (platte)land bij elkaar en aan het eind van het jaar verzamelden we die in een kalender 'zonder tijd'.

 
Copyright foto's: Moon Saris en Renxe9 den Engelsman 

We hadden smulpapen als klant. Zij zochten een goed restaurant in de buurt. En dan bedoelden ze echt om de hoek, superlekker en toch enigszins betaalbaar. Dus niet iets peperduurs als Kaatje bij de Sluis en ook niet iets op 20 kilometer afstand of verder.

Tja, we hadden er zelf nog nooit gegeten maar hadden wel gehoord dat Tjongervallei, een dorp verder (technisch gesproken twee, want het ligt aan de overkant van de brug in Echtenerbrug en dus in Delfstrahuizen), goed moest zijn. Onze klanten reserveerden, gingenx85 en waren lyrisch. Zo enthousiast zelfs dat ze de volgende dag niet verder keken en hun plannen om bij x92t Jagertje in Langweer te gaan dineren, aan de kant schoven voor nog een avondje Tjongervallei.

We namen de proef op de som en hadden een iets minder briljante ervaring. Misschien was de chef die dag ietsje te veel bezig met zijn workshopgroep, die tegelijk met ons het zelfgemaakte pompoenmenu zat op te smikkelen aan een lange tafel. De amuse (te doorgebakken pompoenchips, te gepaneerd gevogelteboutje) en het voorgerecht (zouteloze beignets met ongare pastinaak) misten finesse. Maarx85 de hazenrug van het hoofdgerecht was geweldig en ook de garnituren mochten er zijn; origineel, ruime keus en zeer smakelijk. Het toetje (lopend chocotaartje) was lekker maar wat kleintjes.

De rekening was met bijna 100 euro voor twee aardig gepeperd.

Hotel-restaurant Tjongervallei

Marwei 14

8508 RC Delfstrahuizen

0514-541122

www.tjongervallei.nl

Nieuws, donderdag 7 oktober 2010

Weggeefweekendje

Bed and breakfast Bric & Brac doneerde onlangs het tweede x91winweekendjewegx92 (twee overnachtingen met ontbijt voor twee personen) aan een theatergezelschap waar Moon en Renxe9 al vijf jaar een warme band mee onderhouden. Het weekendje was de hoofdprijs in de loterij tijdens x91Een avond in x92t Woudx92, waar Jos, Margien en hun club geld verzamelden om volgend jaar de festivalvoorstelling Het Huwelijksaanzoek (Anton Tsjechov) te kunnen maken.

   
Een avond in 't Woud, foto's (copyright): Moon Saris

Een mannetje of honderd at en dronk in de voor de gelegenheid feestelijk aangeklede Tolhuistuin in Amsterdam-Noord, genoot er van voorproefjes en terugblikjes en bood aanvankelijk lauwtjes en later wat warmer op de items in de veiling. Daaronder ook enkele donaties van ons, namelijk genummerde en gesigneerde fotox92s van de voorstellingen van x92t Woud Ensemble op Oerol in 2007, 2008 en 2009.

Ook winnen?

Het derde weekendje (twee overnachtingen met ontbijt voor twee personen) geven we weg aan lezers van dit blog. Wat moet je daarvoor doen? Twee antwoorden geven, die je allebei in een mail aan info@bric-brac.info kunt zetten:

1. Hoe heet het theaterfotografiebureau van Bric & Brac-eigenaren Moon en Renxe9?

2. Waarom wil je zo graag bij ons logeren?

Vermeld in de mail ook je volledige naam, adres, woonplaats en telefoonnummer.

Hoe origineler je antwoord, hoe groter de kans dat we je binnenkort verwelkomen. Succes!

Uiterste inzenddatum: 1 maart 2011.

??Wie een beetje rondkijkt in het gebied rondom Wolvega, weet dat Weststellingwerf iets heeft met paarden. En dan niet zoals in grote delen van de provincie alleen met Friese paarden maar ook x96 en misschien wel vooral x96 met dravende paarden. Om de paar honderd meter ligt er wel een drafbaantje, waar bij weer in wind veelal ingespannen paarden hun rondjes draaien als was het een mallemolen.

Dat is niet helemaal uit de lucht komen vallen: Wolvega speelt al bijna honderd jaar een belangrijke rol in de vaderlandse drafsport. In 1913 werd voor het eerst gekoerst op de drafbaan aan de Haulerweg en daarna een hele tijd op de baan aan de nu toepasselijk geheten Drafsportlaan.

In het voorjaar van 2010 ging die baan helaas failliet en dreigde er een eind te komen aan de roemruchte drafgeschiedenis van de gemeente. Maar er kwam redding, want Casper en Annemiek Veldink kochten de failliete toko samen met John Bootsman, kampioensfokker van Boko Stables. Een metamorfose volgde, en eind september 2010 zag de vernieuwde baan met de luisterrijke naam Victoria Park het levenslicht, na drie zeer geslaagde en goed bezochte testkoersen.

Paardenliefhebber, of het gewoon ook eens meemaken? Iedere zaterdag vanaf 18.00 uur is er koers op Victoria Park.

Foto: atfullspeed

 
Vorig jaar rond deze tijd kwamen we voor het eerst kijken naar het huis aan de Kerkeweg in Langelille, het huis waar onze gedachten van op hol gingen vanwege de vele mogelijkheden. Woning en loods erachter bevielen ons wel, maar de tuin, die was dodelijk saai, want alleen maar groen. Als er al eens een kleurrijk beest overvloog, keurde het de klimops, de taxus, de buxus en talloze andere groene dingen geen blik waardig. Alleen libellen zagen wel wat in onze aanstaande tuin, die ooit was uitgerust met een zwembad, dat inmiddels  was verworden tot een heerlijke poel waar nog net geen kikkers maar wel geelgerande waterkevers en libellenlarven in rondzwommen.

Omdat we sinds de verhuizing vooral veel tijd hebben besteed aan huis en achterhuis is de tuin nog lang niet zoals ie zijn moet. De taxus heeft deze lente wel plaatsgemaakt voor lavendel en aan xe9xe9n kant is een strook klimop vervangen door nog heel kleine vlinderstruiken en strooizaad van allerlei wilde bloemen. Van een lieve buurvouw kreeg ik dahliaknollen, die in het voorjaar de grond in gingen. Later gaan we verder, er is nog veel werk aan de winkel voor het echt de tuin is waar we van dromen, maar het begin is gemaakt!

  
Want kijk maar eens wat er allemaal aan komt vliegen. We lazen in ons vlinderboekje dat op de gemiddelde plek in Nederland nauwelijks nog tien verschillende dagvlindersoorten te bewonderen vallen, en wij hebben al zeker dertien soorten in de nog maar voor een kwart ingerichte tuin gehad. Te beginnen met ontelbare hoeveelheden oranjetipjes in de lente. Maar nu is het echt vlinderfeest, nu de nog jonge vlinderstruiken toch al flink in bloei staan en ook de lavendel, de wilde bloemen en de dahliax92s er zin in blijken te hebben. Naast verschillende soorten witjes (groot, klein en geaderd) worden die momenteel vooral bezocht door kleine vossen, dagpauwogen en argusvlinders. Maar we zagen ook al zandoogjes, een gehakkelde aurelia, een dikkopje, atalantax92s, distelvlinders en iets bruins dat we nog niet hebben gedefinieerd.

We werken verder aan het vlinderparadijs, en weten zeker dat naast de vlinders, hommels, bijen en wijzelf ook de meeste van onze gasten dat zeer op prijs stellen.

(Van boven naar beneden en van links naar rechts: atalanta, blauwtje, dikkopje, kleine vuurvlinder, geaderd witje en klein koolwitje, gewoon een mooie papaver, kleine vos, bruin zandoogje, dagpauwoog, argusvlinder.)

We zijn nog zo vers als wat in het land van B&Bx92s, maar blijkbaar hebben we iets bedacht wat de aandacht trekt. In de paar maanden van ons bestaan hebben we namelijk al drie keer in een blad gestaan, twee keer in de regionale pers en xe9xe9n keer in het landelijke blad Bed & Breakfast.

Ieder blad bedenkt zijn eigen insteek om ons aan de tand te voelen over het ontstaan van onze B&B en het reilen en zeilen in onze gastenkamers. Hieronder een terugblik op de verschenen artikelen, die we met gepaste trots aan onze lezers en potentixeble gasten presenteren.

We zijn nog lang niet uitverteld, er zijn bijvoorbeeld tal van leuke anekdotes over onze verzamelde spulletjes. Wie ze wil publiceren, mag mailen.

Bed & Breakfast

De eerste gexefnteresseerde die (digitaal) kwam aankloppen, was het kwartaalblad Bed and Breakfast. Redacteur Nienke van Haasteren besteedde in een artikel aandacht aan verschillende bijzondere interieurs. We wisten al wel dat onze kamers er behoorlijk uit knallen tussen de Engelse countryhouse-stijl en de Franse rivixe8ra maison, maar zagen het nu ook zwart op wit (en dat dan in fullcolor). We moeten wel toegeven dat de Mozaxefektuin er ook heel spannend uitziet x96 misschien maar eens naar Vlijmen, binnenkort.

Lees het artikel in Bed & Breakfast door op de foto te klikken.

Veenletters

Bij de tweede persvertegenwoordiger die iets wilde weten over ons gastenverblijf gingen we op de koffie. Ina Bloemsma, redacteur van het informatieblad voor de dorpenkring in onze buurt woont twee deuren verder, zocht nog iets leuks ter vervanging van een vervallen onderwerp en ging graag in op het voorstel van ons beider buurvrouw, die iets riep over onze B&B. Ina kwam kijken en hoorde er het fijne van. Ze schreef onder het kopje Nieuwe buren over hoe we in Langelille terecht kwamen, hoe we de B&B inrichtten en wat we verder doen.

Lees het artikel in Veenletters door op de foto te klikken.

Stellingwerf

Onze grote gemeente heeft diverse huis-aan-huisbladen, en ook een betaalde weekkrant met alleen maar nieuwtjes over de regio. De redactie van die laatste kwam op het idee om in de zomervakantie een pagina (nog zox92n gezellig grote, om lekker te lezen bij de thee) te maken over bijzondere bed and breakfasts in Weststellingwerf. Die van ons viel de eer ook te beurt. Redacteur Jelleke Bouma keek haar ogen uit en schreef een vlot en vrolijk stukje.

Lees het artikel in de Stellingwerf door op de foto te klikken.